ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Προσφάτως δημοσιεύθηκε η υπ’ αριθμ. 5813/2011 απόφαση ασφαλιστικών μέτρων του Ειρηνοδικείου Αθηνών, η οποία ουσιαστικά διορθώνει το σκεπτικό των υπ’ αριθμ. 1/2011 Πρακτικών της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Ειδικότερα αφορά εργαζομένη η οποία απασχολούταν χαρακτηριζόμενη ως «stage» σε υπηρεσία του Υπουργείου Εργασίας. Κατόπιν προσφυγής της στην ελληνική δικαιοσύνη για τον ορθό αναχαρακτηρισμό της εργασιακής της σχέσης εξεδόθη η υπ’ αριθμ. 6920/2010 απόφαση ασφαλιστικών μέτρων του Μονομελούς Πρωτοδικείου (η πρώτη που εξεδόθη στη χώρα για το θέμα αυτό). Με την απόφαση αυτή το δικαστήριο θεωρώντας ότι η πραγματική σχέση που τη συνέδεε δεν ήταν αυτή της κατάρτισης (stage), αλλά της εξαρτημένης εργασίας υποχρέωσε το Υπουργείο Εργασίας να συνεχίσει να την απασχολεί και να καταβάλλει τις νόμιμες αποδοχές της. Ωστόσο το Υπουργείο Εργασίας, αν και συνέχισε να την απασχολεί, αρνήθηκε να της καταβάλλει τις νόμιμες αποδοχές της.

Στο εν λόγω ζήτημα ενεπλάκη και το Ελεγκτικό Συνέδριο, καθώς συνεδριάζοντας σε Ολομέλεια κατόπιν ερωτήματος της τότε Υπουργού Εργασίας, κας Κατσέλη, εξέδωσε τα υπ’ αριθμ. 1/2011 Πρακτικά της 12ης Ιανουαρίου Γενικής Συνεδρίασης, με τα οποία, αγνοώντας πλήρως το σκεπτικό της ανωτέρω απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατεύθυνε   το Ελληνικό Δημόσιο να καταβάλλει στους εργαζομένους της κατηγορίας αυτής (κατάρτισης – stage), που συνεχίζουν να απασχολούνται σε εκτέλεση αποφάσεων ασφαλιστικών μέτρων, τις αποδοχές που αντιστοιχούσαν σε απασχόληση κατάρτισης. Το δε Υπουργείο Εργασίας δεν κατέβαλε στην εργαζομένη ούτε το ποσό αυτό.   

Η προσφάτως δημοσιευθείσα υπ’ αριθμ. 5813/2011 απόφαση του Ειρηνοδικείου με ένα πληρέστατο σκεπτικό καθιστά σαφές ότι η καταβολή από το Υπουργείο Εργασίας στην εργαζόμενη μισθού μικρότερου από όσο προβλέπεται για το μόνιμο προσωπικό του δημοσίου αποτελεί πράξη παράνομη, που παραβιάζει τα όσα διατάσει η υπ’ αριθμ. 6920/2011 απόφαση ασφαλιστικών μέτρων του Πρωτοδικείου Αθηνών. Επισημαίνει μάλιστα ότι η απόφαση αυτή του Πρωτοδικείου δεσμεύει πλήρως και το Ελεγκτικό Συνέδριο, το οποίο επομένως δεν μπορεί να ξεπεράσει τα εσκαμμένα των δικαστικών αποφάσεων και να προβεί σε διάφορη ερμηνεία από αυτές, υπενθυμίζοντας ότι η παραβίαση δικαστικής απόφασης αποτελεί ποινικό αδίκημα για όποιον και αν το διαπράττει. Ξεκαθαρίζει τέλος, ότι από τη στιγμή που η απόφαση των ασφαλιστικών μέτρων του Πρωτοδικείου Αθηνών διατάσει το Ελληνικό Δημόσιο (Υπουργείο Εργασίας) να αποδέχεται και να καταβάλλει τις νόμιμες αποδοχές, ο ΟΑΕΔ παύει να έχει οποιαδήποτε εμπλοκή στην εργασιακή σχέση της εργαζόμενης, υποχρεωμένου του Υπουργείου Εργασίας να τις καταβάλλει πλήρως τις αποδοχές που επί μήνες παρανόμως δεν κατέβαλε στην εργαζόμενη.

Ως νομικοί παραστάτες της εργαζόμενης επισημαίνουμε ότι για δεύτερη φορά παρατηρείται το Ελεγκτικό Συνέδριο να υπερβαίνει τα εκ του νόμου  όρια του εξυπηρετώντας τις επιθυμίες της εκτελεστικής εξουσίας παρερμηνεύοντας «κατά βούληση» το περιεχόμενο δικαστικών αποφάσεων -και μάλιστα ασφαλιστικών μέτρων που το δεσμεύουν με ισχύ προσωρινού δεδικασμένου- σε βάρος εργαζομένων – συμβασιούχων των 400€. Μια τέτοια συμπεριφορά εκθέτει πολλαπλώς την αντικειμενικότητα και ανεξαρτησία της ανώτατης αυτής αρχής που συχνά επιλέγει να συμπεριφέρεται ως ο κυβερνητικός λογιστής. Τόσο οι εργαζόμενοι και τα σωματεία τους, όσο και οι δικηγόροι που χειριζόμαστε τις υποθέσεις αυτές θα συνεχίζουμε να ασκούμε έντονη κριτική σε τέτοιου είδους αντισυνταγματικές συμπεριφορές του οργάνου αυτού.   

Για τη Δικηγορική Εταιρεία

Χρήστος Νικολουτσόπουλος   Δημήτρης Βαλαβάνης